Νοσταλγικό

Αυτές τις μέρες ο πατέρας μου κλαδεύει. Θα ήθελα και εγώ να είμαι εκεί να τον βοηθάω, να μου μαθαίνει και να μιλάμε ή να σωπαίνουμε. Ξέρουμε ο ένας τα χούγια του άλλου. Δε μαλώνουμε πια όπως παλιά. Παλιότερα αποφεύγαμε ο ένας τον άλλον. Εγωιστές. Τι περιμένεις;

Αλλά εγώ είμαι στα εξωτερικά δεύτερη χρονιά τώρα.

Μου λείπει. Μου λείπει και η γη.

Σχολιάστε

Filed under προσωπικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s