Category Archives: Πολιτικά

Αποσυμπίεση

Το αίμα στο κεφάλι, τα μηνίγγια έτοιμα να σπάσουν, μυρωδιές που αν αναπνεύσεις λιποθυμάς και ανάμεσά τους μία τεράστια απόσταση που σε κάνει να θες πάρεις στο επόμενο αεροπλάνο και να ουρλιάξεις* μέχρι να μην μπορείς να σταθείς στα πόδια σου.

Θυμός και απόγνωση.

* 65daysofstatic – The distant & mechandised glow of eastern european dance parties

Advertisements

10 Σχόλια

Filed under προσωπικά, Πολιτικά

il buco nero by paolo màrgari

il buco nero by paolo màrgari

[ photo by paolo màrgari via flickr ]

Να θυμηθώ τα γαλλικά μου, για να απολαμβάνω κάτι σαν αυτό, χωρίς να χρειάζεται να το διαβάζω.

Διαβάζω ξανά Κροπότκιν και εντυπωσιάζομαι όπως πριν 10 χρόνια.

Δεν έχουμε κάνει τίποτα για να απαλλαγούμε από τα σκατά που έχουμε στο κεφάλι μας αιώνες τώρα.

Άρχισα να ξαναονειρεύομαι. Να μην ξεχάσω πως γίνεται.

Τι ωραία που είναι όταν είσαι δίπλα μου.

Νομίζω ότι είμαι χαρούμενος και αισιόδοξος σήμερα.

Keny Arkana

Cinquième soleil

Mon espèce s’égare, l’esprit qui surchauffe
Les gens se détestent, la guerre des égos
XXIème siècle, cynisme et mépris
Non-respect de la Terre, folie plein les tripes
Frontières, barricades, émeutes et matraques
Cris et bains de sang, bombes qui éclatent
Politique de la peur, science immorale
Insurrection d’un peuple, marché des armes

Nouvel ordre mondial, fusion de terreur
L’Homme est l’animal le plus prédateur
Le système pue la mort, assassin de la Vie
A tué la mémoire pour mieux tuer l’avenir
Des disquettes plein la tête, les sens nous trompent
Le troisième œil ouvert car le cerveau nous ment
L’être humain s’est perdu, a oublié sa force
A oublié la lune, le soleil et l’atome

Inversion des pôles, vers la haine se dirige
A perdu la raison pour une excuse qui divise
L’égoïsme en devise, époque misérable
Haine collective contre rage viscérale
Une lueur dans le cœur, une larme dans l’œil
Une prière dans la tête, une vieille douleur
Une vive de rancœur là où meurt le pardon
Où même la Foi prend peur, allez viens, nous partons !

Des lois faites pour le peuple et les rois tyrannisent
Confréries et business en haut de la pyramide
Ça sponsorise le sang entre chars et uzis
Innocent dans un ciel aux couleurs des usines
Un silence de deuil, une balle perdue
Toute une famille en pleurs, un enfant abattu
Des milices de l’État, des paramilitaires
Des folies cérébrales, des peuples entiers à-terre !

Bidonvilles de misères à l’entrée des palaces
Liberté volée, synonyme de paperasse
L’humanité troquée contre une vie illusoire
Entre stress du matin et angoisse du soir
Des névroses plein la tête, les nerfs rompus
Caractérisent l’homme moderne bien souvent corrompu
Et quand la ville s’endort, arrive tant de fois
Une mort silencieuse, un SDF dans le froid

Prison de ciment, derrière les œillères
Le combat est si long pour un peu de lumière
Les familles se déchirent et les pères se font rares
Les enfants ne rient plus, se bâtissent des remparts
Les mères prennent sur elles, un jeune sur trois en taule
Toute cette merde est réelle, donc on se battra encore
C’est la malatripa qui nous bouffe les tripes
Une bouteille de vodka, quelques grammes de weed

Certains ne reviennent pas,le serrage est violents
Subutex injecté dans une flaque de sang
Des enfants qui se battent, un coup de couteau en trop
Ce n’est plus à la baraque que les mômes rentrent tôt
Ils apprennent la ruse dans un verre de colère
Formatage de la rue, formatage scolaire
C’est chacun sa disquette, quand les mondes se rencontrent
C’est le choc des cultures, voire la haine de la honte !

Les barrières sont là, dans nos têtes, bien au chaud
Les plus durs craquent vite, c’est la loi du roseau
Non, rien n’est rose ici, la grisaille demeure
Dans les cœurs meurtris, qui à petit feu meurent
Ne pleure pas ma sœur car tu portes le monde
Noble est ton cœur, crois en toi et remonte
N’écoute pas les bâtards qui voudraient te voir triste
Même Terre-mère est malade, mais Terre-mère résiste !

Comme ces cons qui s’en vont, apprentis créateurs
Qui ont tout déréglé, sanguinaires prédateurs
Babylone est bien grande mais n’est rien dans le fond
Qu’une vulgaire mascarade au parfum d’illusions
Maîtresse de nos esprits crédules et naïfs
Conditionnement massif là où les nerfs sont à vif
Dans la marche et la rage, bastion des galériens
Ensemble, nous sommes le Monde et le système n’est rien !

Prend conscience de ton frère, reste près de ton cœur
N’écoute pas le système, assassin et menteur
Eloigne-toi de la haine qui nous saute tous aux bras
Humanité humaine, seul l’Amour nous sauvera
Écoute le silence quand ton âme est en paix
La lumière s’y trouve, la lumière est rentrée
Vérité en nous-même, fruit de la création
N’oublie pas ton histoire, n’oublie pas ta mission

Dernière génération à pouvoir tout changer
La vie est avec nous, n’aies pas peur du danger
Alors levons nos voix pour ne plus oublier
Bout de poussière d’étoiles, qu’attends-tu pour briller ?
Tous frères et sœur, réformons la chaîne
Car nous ne sommes qu’un, divisés dans la chair
Retrouvons la joie, l’entraide, qu’on s’élève
Une lueur suffit à faire fondre les ténèbres

S’essouffle ce temps, une odeur de souffre
La fin se ressent, la bête envoûte la foule
Les symboles s’inversent, se confondent et s’ obsèques
L’étoile qui fait tourner la roue se rapproche de notre ciel
Terre à l’agonie, mal-être à l’honneur
Folie, calomnie, peu de cœur à la bonne heure
Ignorance du bonheur, de la magie de la vie
Choqués par l’horreur et formés à la survie

L’époque, le pire, une part des conséquences
Le bien ou le mal, aujourd’hui choisis ton camp !
L’être humain s’est perdu, trop centré sur l’Avoir
Les étoiles se concertent pour nous ramener sur la voie
Quadrillages ciselé dépasse la lumière
Aies confiance en la vie, en la force de tes rêves
Tous un ange à l’épaule, présent si tu le cherches
Quand le cœurs ne fait qu’un avec l’Esprit et le Geste !

Le Grand Jour se prépare, ne vois-tu pas les signes ?
La mort n’existe pas, c’est juste la fin d’un cycle
Cette fin se dessine, l’être humain se décime
L’espoir indigo, les Pléiades nous désignent
Lève la tête et comprend, ressent la force en ton être
Dépasse Babylone, élucide le mystère
Rien ne se tire au sort, que le Ciel te bénisse
Enfant du Quinto Sol , comprend entre les lignes.

2 Σχόλια

Filed under προσωπικά, Πολιτικά

Πάλι πυρηνικά μπροστά μου

building at chernobyl

Building at Chernobyl

[ photo by blinkofaneye via flickr ]

Τα τελευταία 2 χρόνια διαβάζω όλο και περισσότερα άρθρα σχετικά με την πυρηνική ενέργεια. Από μόνο του το γεγονός σηματοδοτεί έναν ανεπίσημο διάλογο μεταξύ πολιτών και φορέων. Από μόνο του επικίνδυνο, γιατί κρύβει καθώς φαίνεται ειλημμένες αποφάσεις της εξουσίας και το μόνο που μένει είναι το επικοινωνιακό παιχνίδι για την τελική αποδοχή τους. Αλλά δε θα περάσει έτσι!

Κάποτε μου είχε κάνει εντύπωση το πως σκέφτονταν συμφοιτητές μου σε αντίστοιχη συζήτηση στο φοιτητικό φόρουμ της σχολής μου. Μου είχαν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση δύο πράγματα τότε: Το πόσο βραχυπρόθεσμα και εγωκεντρικά σκέφτεται μία ολόκληρη γενιά, η παντελής έλλειψη επιχειρημάτων και λογικών επαγωγών και η ένταση με την οποία στήριζαν την υποστήριξή τους. Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί μου κάνουν εντύπωση, αφού είναι χαρακτηριστικά της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Ίσως γιατί περίμενα κάτι καλύτερο από «μορφωμένους» ανθρώπους.

Εν πάση περιπτώσει, πάντα πίστευα ότι τα πυρηνικά δεν αποτελούν λύση σε καμία περίπτωση και για καμία κοινωνία. Όποιες και αν είναι αυτές. Μπορεί κανείς πολύ εύκολα να επιχειρηματολογήσει για την δημοκρατία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και το ολιγαρχικό μοντέλο της πυρηνικής ενέργειας (κατανομή έναντι συγκέντρωσης). Μπορεί κανείς, επίσης, να αναγνωρίσει πρότυπα στο επικοινωνιακό κομμάτι της καμπάνιας υπέρ των πυρηνικών και ποιοι είναι αυτοί που τάσσονται υπέρ (ημιμαθείς/αμαθείς πολιτικοί συνήθως και παπαγάλοι των). Και πάλι σταματάω τη σκέψη μου εδώ, γιατί δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο γράφω τώρα, ούτε η πλειάδα επιχειρημάτων κατά της βρώμικης αυτής ενέργειας.

Αυτό που θέλω να τονίζω είναι το εξής. Το κύριο όπλο της επιχειρηματολογίας κατά των πυρηνικών είναι ο καταρχήν ορισμός του συστήματος το οποίο μελετάμε. Είναι το πρωταρχικό κομμάτι όλων των επιστημονικών πειραμάτων και στην περίπτωση των πυρηνικών αποκρύπτεται ή αγνοείται επιδεικτικά. Τι γίνεται λοιπόν; Η επιχειρηματολογία υπέρ των πυρηνικών περιορίζεται σε ένα πολύ μικρό και σχετικά στεγανό κλειστό σύστημα. Αυτό είναι προφανές ότι αποτελεί υπεραπλούστευση, καθώς τα αποτελέσματα δεν θα περιοριστούν στο σύστημα αυτό, αλλά επηρεάζουν ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι κανείς που πιστεύει ακόμα ότι δεν συμβαίνει αυτό; Δείτε την επιρροή του Chernobyl ακόμα και στην Ελλάδα.

Ποτέ και πουθενά, λοιπόν, πυρηνικά!

Υ.Γ.: Την αφορμή την έδωσε το σημερινό άρθρο της ange-ta, καθώς και παλιότερες εξαιρετικές αναρτήσεις της cynical.

4 Σχόλια

Filed under Πολιτικά

Together we stand, divided we fall.

Αυτό μόνο.

Σκατά. Πάλι ανάψατε τις τηλεοράσεις σας. Bricks on the wall!

Σχολιάστε

Filed under Πολιτικά

Οργή

6 μέρες μετά και ακόμα δεν μπορώ να αρθρώσω λέξη. Αυτό όμως δεν μπορώ να σταματήσω να το ακούω.

[Keny Arkana]

[thanks to greekrider]

Σχολιάστε

Filed under Πολιτικά

Πυρηνική ενέργεια

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας εγκαθίστανται με ρυθμούς χελώνας ελέω γραφειοκρατίας και οι σεμνοί και ταπεινοί, ποιος ξέρει ποια lobby τους πιέζουν, ανοίγουν δημόσιο διάλογο για πυρηνική ενέργεια. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ τους δίνουν χέρι βοηθείας (δες λεζάντα του άρθρου, με ατεκμηρίωτη πληροφορία) και εμείς είμαστε απλοί παρατηρητές. Αλλά τι να περιμένεις όταν η ανάπτυξη προέχει του sustainability (πώς λέγεται αυτό στα ελληνικά;). Και φυσικά, όταν και εμείς αγοράζουμε από το Κοζλοντούι, γιατί να μην έχουμε εδώ δίπλα ένα «δικό μας» εργοστασιάκι.

Βρωμάει χοντρή μίζα. Σε επίπεδο κεφαλής πια. Και όλα αυτά ακούγονται όλο και περισσότερο εδώ και 2 χρόνια.

ΌΧΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ! Ούτε εδώ, ούτε πουθενά!

Υ.Γ.: Σίγουρα θα επανέλθω κάποια στιγμή στο μέλλον.

2 Σχόλια

Filed under Πολιτικά

Όχι στο όνομά μας

Ντρέπομαι.

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

– Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Το αυθεντικό κείμενο θα το βρείτε εδώ.

Σχολιάστε

Filed under Πολιτικά