Category Archives: Uncategorized

Languid

Languid

Την είχε δει πρώτη φορά πριν λίγες μέρες. Οι κουβέντες που αντάλλαξαν στερεοτυπικές και βαρετές, όπως όταν πιάνεσαι στον ύπνο, εκείνη κρατώντας μία Quöllfrisch κι εκείνος ένα τσιγάρο. Ακόμα και σήμερα δεν μπορούσε να θυμηθεί τι ήταν αυτό που πρώτο τράβηξε την προσοχή του· τα κατσαρά ξανθά μαλλιά, το ανέμελα διαπεραστικό βλέμμα ή η αλήτικη αύρα σε κάθε της κίνηση*; Δεν έχει σημασία, διέκοψε απότομα τις σκέψεις του. Όλα συνέβησαν σε μια στιγμή από εκείνες που δεν θέλει να ξεχάσει ποτέ του. Μία στιγμή συμπυκνωμένης ευτυχίας που ίσως απλωθεί στο μέλλον ή μία γλυκιά κατάρα. Δεν ξέρει ακόμα και αυτό τού μουδιάζει το μυαλό.

Και να που σήμερα μέσα στο πλήθος αναγνώρισε αυτά τα κατσαρά μαλλιά και ένιωσε το σάλιο του να τού γδέρνει το λαιμό. Η απόφαση της στιγμής για μάχη εκδηλώθηκε πολύ αυθόρμητα. Ίσως έφταιγαν τα στοιχειωμένα του όνειρα και ας μη τα θυμόταν καλά, σκέφτηκε και πάλι. Το σίγουρο είναι ότι προχθές που ονειροπολούσε, χαζεύοντας κάτι άσπρα σύννεφα ρουφώντας τον καπνό του, την είδε μπροστά του να του χαμογελάει και αυτό ήταν αρκετό να του φτιάξει το υπόλοιπο μίας κατά τα άλλα τελείως αδιάφορης μέρας.

Η μέρα κυλούσε και δεν τολμούσε να την κοιτάξει στα μάτια. Φοβάται ακόμα τη φωτιά που καίει μέσα σε τέτοια μάτια. Κοιτούσε μόνο στα κλεφτά τα χέρια και τα μαλλιά της, όταν κάτι τής αποσπούσε την προσοχή. Το μυαλό του αδιάκοπα έφτιαχνε εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές που, το ήξερε, μάταια προσπαθούσε να κοιμίσει. Την πιο ωραία στιγμή που του χάρισε η μέρα ήταν όταν εκείνη αφαιρέθηκε κοιτώντας εξονυχιστικά τον αστράγαλό του· τότε βρήκε την ευκαιρία να θαυμάσει το μεγαλείο που ήταν καθιστό μπροστά του. Και είδε το κοκαλάκι στον ώμο, τις φλέβες στα χέρια, το αφυδατωμένο δέρμα στις γάμπες της και ένιωσε αληθινός. Ήθελε να φωνάξει «Σε θέλω!», αλλά ο χείμαρρος των σκέψεών του έπνιξαν τις λέξεις του. Μετά από λίγο χαιρετήθηκαν και έφυγαν χωρίς να δώσουν ραντεβού, γιατί, στην πραγματικότητα, ήξεραν ότι θα ξαναβρεθούν σύντομα.

* Giana Factory – Heart thief

10 Σχόλια

Filed under Uncategorized

Εμπόρευμα ή αγαθό;

Homo ή sapiens;

Reboot.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Περίεργοι συνειρμοί

Για κάποιο περίεργο λόγο που δεν έχω χρόνο να κάτσω να σκεφτώ, βλέποντας το 1984 να έρχεται κατά πάνω μου, μου έσκασε στο μυαλό αυτό*.

* Dear Reader – Great White Bear

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Μουσικές προτάσεις

Ένα από τα πιο όμορφα και εύηχα blogs που κυκλοφορούν:

ELAFINI

2 Σχόλια

Filed under Uncategorized

Αντίο.

Ένα τεράστιο κενό δημιουργήθηκε σήμερα.

Δεν έχω δει κανέναν επαρκώς ικανό να μπορεί να το καλύψει.

Ένα ειλικρινές αντίο στο Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Καλή ξεκούραση.

3 Σχόλια

Filed under Uncategorized

Όλα τα καλά τελειώνουν

Αντίο last.fm.

Απλά απαράδεκτοι. Δεν επηρεάζομαι. Μόνο τη library μου άκουγα. Αλλά διαφωνώ και αποχωρώ.

Υπάρχουν αμέτρητα εύστοχα σχόλια.

Τώρα πάω να κάνω διαγραφή του λογαριασμού. Είμαι θυμωμένος.

5 Σχόλια

Filed under Uncategorized

Το σοβαρό, η χαζομάρα και το αισιόδοξο. Κοινώς, ασυναρτησίας το ανάγνωσμα.

Το σοβαρό…

Δεν θα το γράψω γιατί όσο το έγραφα ξενέρωσα.

Η χαζομάρα…

Είναι απίστευτο αυτό που μόλις συνέβη!

Είμαι 2 μέρες κλεισμένος στο σπίτι, γιατί με έχει βρει και ‘μένα αυτή η ρημαδογρίπη που έχει πλήξει το σύμπαν. Δύο μέρες με συνάχι, ελαφρύ πυρετό και κλειστή φωνή. Mucosolvan, otrivin και καμία ασπιρίνη να κυκλοφορήσει το αίμα. Στοίβες τα χαρτομάντιλα στο σπίτι. Σε κάθε γωνία και ένα κωλόχαρτο. Πού είναι η έκπληξη θα μου πεις.

Μαγειρεύω, λοιπόν, την αγαπημένη μου ρεβιθάδα. Ένα συστατικό είναι και η καυτερή πιπεριά. Ελλείψει πιπεριάς κατέφυγα στο τσίλι. Μπαρούτι το τσίλι σου λέω. Και να σου που θέλω να ξύσω τη μύτη μου. «Όχι ρε πούστη μου!». Ακούμπησα τη μύτη μου χωρίς να πλύνω τα χέρια μου! Αααααα! Τελικά, αυτό που δεν κατάφερε το otrivin δύο μέρες το έκανε το τσίλι σε δύο λεπτά. 🙂

Το αισιόδοξο…

Πριν λίγο με πήρε ο μπαμπάς. Κάθε φορά που μιλάμε γελάω. Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει επαφή με οτιδήποτε μηχανικό. Αφού απορώ πώς και οδηγάει με μηδενικό ενεργητικό τόσα χρόνια. Τέλος πάντων, αφού μου λέει τα νέα, κάνει τις κλασικές ερωτήσεις και με δουλεύει ψιλό γαζί μπαίνει στο θέμα για το οποίο πήρε, αλλά ντρέπεται να ρωτήσει ευθέως:
– «Να σε ρωτήσω και κάτι άλλο»
– «Έλα»
– «Πώς αλλάζεις ταχύτητες στο ποδήλατό σου;»
– …

Τι να πω! Ανάμικτα συναισθήματα και σκέψεις. Ευχάριστη έκπληξη, απορία για το πώς και γίνεται κάποιος να βαριέται να ψάξει πώς λειτουργούν τα λεβιεδάκια, ανησυχία για το τι συνέβη και θέλει να κάνει ποδήλατο στα καλά καθούμενα…

Ότι και να είναι σίγουρα είναι για καλό. Μακάρι να ξεκινήσει λίγο σοβαρά, μπας και πέσει η κοιλιά και γίνει πάλι όπως στα νιάτα του. Να ‘σαι καλά ρε πατέρα!

Σημειωτέον, η συνομιλία έγινε μέσω skype σε μηχάνημα που τρέχει linux και είμαι πολύ περήφανος που το παλεύουν και μαθαίνουν και οι δύο τους κάτι που άλλοι ούτε που τολμάνε.

Σχολιάστε

Filed under προσωπικά, Uncategorized